Wat ik leerde op Bali: elke dag vakantie!

Het begon met een geintje. Op Facebook kwam een advertentie voorbij van Cowork Paradise. Over een maand werken op Bali. Twee jaar geleden ben ik alleen een week naar Limburg te gaan om aan mijn bedrijf te werken. Vorig jaar ging ik met Jeske van Liefs van en Anne-Lies van Bloei! een week naar Frankrijk om aan onze bedrijven te werken. Limburg > Frankrijk > Bali. Best logisch toch? Dus tagde ik Jeske en Anne-Lies in een een reactie onder de advertentie.

Wist ik veel dat Anne-Lies een paar dagen later zou laten weten dat ze geboekt had!

Bali stond al heel lang op haar visionboard, het voelde goed, dus ging ze het avontuur aan. Hoe gaaf, Anne-Lies ging gewoon naar Bali! Stoer! Bali!

Tja… toen wilde ik natuurlijk ook. In verband met allerlei verplichtingen wilde ik eerst een week gaan. Maar twee keer 16 uur vliegen voor een weekje Bali is best veel. Dus haalde ik er het maximale uit en werden het 16 dagen.

Werkvakantie

Ik noemde het een ‘werkvakantie’. Het idee van Cowork Paradise is namelijk dat je met gelijkgestemde ondernemers bij elkaar verblijft, samen werkt, samen eet en samen van het schitterende eiland geniet. Alleen de term ‘werkvakantie’ blijkt een verkeerd beeld te scheppen. De meeste mensen in mijn omgeving begrepen het woordje ‘werk’ namelijk niet en dachten dat ik alleen op vakantie ging.

“Je bent toch naar Bali geweest? Je bent helemaal niet bruin!”.

“Ja hoor, “werk” vakantie. Moet ik echt geloven dat je naar Bali ging om te werken?”

Dat is wat ik het meest te horen kreeg toen ik weer terug was. En het klopt, ik was ook niet zo bruin. Het was in Bali namelijk elke dag dik 30 graden, veel te warm om in de zon te gaan liggen. En ook al zou het wel goed weer zijn om in de zon te liggen … ik was aan het werk!

Een werkdag in Bali

Mijn werkdagen in Bali zagen er als volgt uit:

06.30 uur: ik word wakker van een plons. Anne-Lies begint met haar ochtendritueel: rondjes zwemmen in het zwembad. De ene ochtend doe ik mee, de andere ochtend draai ik me nog een keer om.

07.00 uur: het personeel maakt mijn ontbijtje klaar: een heerlijke banana pancake, een kopje thee en een glas vers watermeloensap.

Dojo Bali

08.00 uur: tijd om naar het werk te gaan! Op de scooter naar Dojo Bali, de coworkspace waar we allemaal een plekje hebben. De meeste Cowork Paradise-collega’s werken in de open ruimte, maar daar is geen airco en dat trek ik niet. Ik trek me dus terug in een van de ruimtes met airco. Omdat het in Nederland 6 uur later is, kan ik 6 uur lang knallen, zonder gestoord te worden door binnenkomende e-mails of social media notificaties.

12.30 uur: een rammelende maag! Ik doe een rondje wie er mee gaat eten en we zoeken een leuke lunchplek op. De ene keer is dit op het strand, de andere keer in een soort take-away en soms ook gewoon makkelijk bij de buren van Nalu Bowls.

13.30 uur: en door! Nog even een uurtje in alle rust werken en dan begint de mailstroom op gang te komen. Belangrijke dingen pak ik gelijk op, dingen die kunnen wachten tot dat ik weer in Nederland ben, laat ik liggen. Ik ben hier om aan mijn bedrijf te werken en probeer dat zo veel mogelijk te doen.

17.00 uur: het is mooi geweest. Op de scooter terug naar ons resort, bikini aan en even afkoelen in het zwembad. De overige cowokers druppelen ook binnen en we maken ons klaar voor het diner.

19.30 uur: let’s have diner! We eten elke avond met (nagenoeg) de hele groep. Het eten in Bali is heerlijk. Veel noodles, rijst, groenten, fruit; fantastisch!

21.30 uur: we zijn weer terug in het resort. De een maakt zich klaar om nog ergens een drankje en dansje te doen. Ik vind het prettiger om lekker in het resort te blijven. Nog even een paar rondjes zwemmen, een boek lezen, muziek luisteren, praten. De dag rustig eindigen.

22.30 uur: bedtijd. Meestal klap ik nog even mijn laptop open om mijn mails te checken. De werkdag zit er in Nederland ook bijna weer op, dus de meeste mail is binnen. Fijn om ze alvast even te sorteren, zodat ik morgenochtend opgeruimd aan de slag kan.

Hoezo, vakantie?

Van de 16 dagen, bleven er effectief maar 14 over in verband met de heen- en terugreis. Van die 14 dagen heb ik 11 dagen gewerkt. De overige drie dagen heb ik besteed aan een dagje Waterpark, een dag touren op de scooter en een dag naar een waterval en beachclub. Ik heb dus gewoon echt hard gewerkt in Bali.

Natuurlijk voelde het ook wel als vakantie. Voor en na het werken kon ik een verfrissende duik in het zwembad nemen, mijn ontbijt werd klaargemaakt, mijn was bracht ik naar de wasserette, elke avond uit eten, barbecueën of eten halen en in het resort eten, een massage na het werk, een pedicure voor het werk, zon, zee, strand. Maar het voelde vooral als vakantie omdat ik de vrijheid had te doen wat ik wilde.

Elke dag vakantie

In het vliegtuig naar huis dacht ik “Hmmm, ik heb er niet uit gehaald wat ik wilde”. Ik had vooraf een enorme lijst gemaakt met dingen die ik in Bali wilde doen, maar daar was nagenoeg niets vanaf gestreept. Ik heb stiekem toch meer voor klanten gedaan, dan ik wilde en minder voor mezelf. Ik heb enorm genoten, maar was toch een beetje teleurgesteld. Bali had me niet gebracht waar ik op hoopte. Dacht ik…

Nu ik weer een aantal maanden in Nederland ben, besef ik dat Bali me heel veel gebracht heeft. Ik heb er een aantal knopen doorgehakt, waar ik nu de vruchten van begin te plukken. Ik heb er mensen leren kennen, waar ik hopelijk nog heel lang contact mee mag hebben. Ik heb er geleerd meer te genieten van de dag en alles er uit te halen wat er in zit. Het nuttige met het aangename te combineren. Zelf de slingers ophangen.

Hieronder een aantal keuzes die ik afgelopen week maakte:

Woensdag zou de temperaturen tropisch worden. De privé plannen die ik had gemaakt, gingen op het laatste moment niet door, waar ik erg van baalde. Ik zag het niet zitten om op kantoor te gaan werken. Het zou er warm zijn en me een opgesloten gevoel geven. Hoe kon ik dit ombuigen in een leuke dag?

Ik wist dat Desiree van Foodtality woensdag geblokt had om aan haar ‘project’ te werken. We zouden elkaar ontmoeten, omdat ze nog wat vragen aan me had omtrent het werk. Mijn agenda was leeg, omdat mijn plannen gewijzigd waren. Dus appte ik dinsdagavond naar Desiree of ze het leuk vond om woensdag een dagje samen te werken op een leuke locatie. We eindigden in de Lijm & Cultuur fabriek in Delft waar we fijn (en redelijk cool) hebben gewerkt en tussen de middag heerlijk langs de Schie hebben geluncht. Geslaagde dag!

Donderdag wilde ik ‘s ochtends gaan hardlopen, maar de temperaturen waren nog steeds tropisch. Daarnaast was ik flink verkouden en zag ik het hardlopen gewoon niet zo zitten. Waar ik de energie vandaan haalde, weet ik nog steeds niet, maar om 07.45 uur stapte ik op de fiets, fietste 8,5 km naar Wateringen, dook in het buitenbad van zwembad De Waterman, zwom in een uur 80 banen (2 km), fietste 8,5 km terug naar De Lier. Ik heb enorm genoten van het zwemmen en begon om 10.30 uur een beetje moe, maar met een heel voldaan gevoel aan mijn werkdag die uiteindelijk 7 uur duurde.

Zondag sprak ik met Anne-Lies af. Ik wist dat ik deze dag alle tijd nodig had om mijn challenge voor te bereiden, maar ik had Anne-Lies al een tijdje niet echt gesproken en ik miste haar. We kunnen altijd goed sparren met elkaar en ik vind het fijn om te horen hoe Anne-Lies over bepaalde dingen denkt. Ik heb dus gewoon om 16 uur mijn laptop dichtgeklapt en heb met Anne-Lies genoten op het strand in Ter Heijde. De tijd die ik hierdoor misliep om aan mijn challenge te werken, haal ik komende week ergens in de avond wel in.

Zo lang we het nuttige met het aangename blijven combineren en zelf de slingers ophangen, kan elke werkdag als vakantie voelen.