Waarom zou je brood eten als er ook stroopwafels zijn?

Ken je dat verhaal? Van het meisje dat ging bloggen, heel enthousiast begon en het daarna dood liet bloeden? Ik heb er ook last van. Ik begon dit blog vol enthousiasme en ik heb nog een hele lijst met onderwerpen waar ik over wil bloggen, maar het komt er gewoon niet van.

Nee, dat is niet waar.

Ik maak er geen tijd voor. Ik geef er geen prioriteit aan. Dat is iets anders.

Doordat mijn bedrijf (sinds 1 januari is het overigens ‘ons’ bedrijf) goed loopt, heb ik het onverminderd druk. En als ik het druk heb, schuif ik bijna alles aan de kant en heb ik maar één focus: mijn klanten. Van ‘s ochtends vroeg, tot ‘s avonds laat ben ik het aan het werk. En nee, dat vind ik niet erg. Ook al klaag ik af en toe, ik vind het heerlijk.

Dit heeft wel invloed op een aantal dingen.

“Ga je vanavond nog mee wandelen?”
“Nee, sorry, ik moet nog even werken.” 

“Heb je tijd om morgen te gaan winkelen?”
“Uhmm.. ik wil eigenlijk nog even een project afmaken.”

“Ik wil graag een afspraak met je maken.”
“Dat kan. De eerstvolgende mogelijkheid is over drie weken.” 

“Heb je al geluncht?”
“Ah nee, daarom heb ik zo’n trek!” 

Nou niet gelijk gaan denken dat ik zielig ben hoor. Of dat mijn omgeving zielig is. Mijn laptop blijft op zaterdag altijd dicht zodat ik boodschappen kan doen, in huis kan rommelen en naar de korfbal kan. Op zondag ben ik wel aan het werk, maar zeker niet de hele dag. Verjaardagen, feestjes etc. bezoek ik zo veel mogelijk. Ik eet elke avond met vriendlief samen aan tafel. En als de korfbal het toelaat, eet ik zaterdagmiddag bij mijn ouders.

Ik leid mijn leven op mijn manier. En iedereen mag daar wat van vinden. Zo lang ze mij er maar niet mee lastig vallen.

Maar er is één ding wat eind vorig jaar echt niet goed ging. Eten.

Een drukke baan, verbouwen, verhuizen het brengt allemaal stress en drukte met zich mee. Bij mij uit zich dat vaak in een ongezond eetpatroon. Het ontbijt is nooit een probleem, dat gaat altijd goed. Het avondeten lukt ook nog wel. Maar de lunch …

Ik kan gerust zo in mijn werk op gaan en zo geen zin hebben in mijn lunch, dat het ‘opeens’  half 3 is.

Trek.

Blègh, geen brood! Ik ben nooit dol op brood geweest, maar na vijf jaar een bijbaan bij een bakker te hebben gehad, is de trek in brood me helemaal ontgaan.

Hebben we niet iets anders? Hadden we nou nog stroopwafels over?

Hmm een stroopwafel vult niet echt. Ik neem er nog een.

Ach, weet ja. Die laatste kan ook nog wel.

En zo gebeurt het dat je luncht met een kop thee en drie stroopwafels. Of een pak bokkenpootjes. Of een zak drop. Draai ik mijn hand niet voor om. Na zo’n lunch krijg ik vaak een energie dip, maar daar helpt warme chocolademelk dan weer tegen. Zo red ik het meestal wel tot het avondeten.

En in december ging er dan ‘s avonds nog een chocoladeletter, chocolade sinterklaas of stuk dikke speculaas door heen.

En weet je wat het gekke is? Ik was het op een gegeven moment zo zat, al dat eten, al die troep, en toch ging ik door. Ik kon gewoon niet stoppen.

Daar moest verandering in komen. Ik wilde dit niet meer.

Die verandering, die is er gekomen. Ik heb een mega shift gemaakt en eet sinds 2 januari echt enorm gezond en verantwoord. Mijn lijf reageert er goed op. Ik val af. Maar nog belangrijker: ik heb een dosis energie waar een peuter nog jaloers op zou kunnen worden. Dat heb ik niet alleen voor elkaar gekregen hoor, ik heb een hele fijne coach.

Het ongezond lunchen kwam bij mij door en combinatie van te lang doorwerken, geen tijd nemen voor een lunch en geen dingen in huis / bij me hebben waar ik iets lekkers van kon maken. Daar heb ik inmiddels iets op gevonden, wat mij enorm helpt. Het is echt zó simpel en zó logisch.

Ik plan vooraf mijn eten.

Op vrijdagavond of zaterdag ga ik er eens goed voor zitten. Ik heb in Word een bestand gemaakt met vier kolommen. In de eerste kolom staan de dagen van de week, in de tweede kolom schrijf ik de ingrediënten voor mijn ontbijt, in de derde kolom voor de lunch en in de vierde kolom voor het avondeten. Ik zet er alleen dingen in die ik echt lekker vind. En die in mijn voedingsprogramma passen.

Ik weet nu al dat ik brood toch niet op eet, dus waarom zou ik dat er dan voor de lunch in zetten? Ik lunch nu veel met salades met feta en fruit. Super lekker, het vult goed en het is makkelijk om klaar te maken.

Aan de hand van het bestand maak ik mijn boodschappenlijstje. En omdat het toch digitaal is, zet ik het ook gelijk op volgorde van waar de producten in de supermarkt staan. Hoe bedoel je, efficiënt.

Een aantal keer per week open ik het document om bij te houden hoe het gaat. De maaltijden die goed gingen, maak ik groen. Als ik een keer los ben gegaan met iets anders maak ik het rood en vul ik in wat ik gegeten heb. Soms is het best lastig om dat op te schrijven. Maar helpt wel in je bewustwording. En de truc is om je er niet schuldig over te voelen.

Als het tijd is om te gaan lunchen, kijk ik in mijn document wat ik bedacht had en maak het klaar. Ik grijp nooit mis naar ingrediënten, omdat alles op het boodschappenlijstje stond. Ik heb nu die luxe omdat ik tijdelijk vanuit huis werk, maar als ik mijn lunch ‘s ochtends klaar zou moeten maken om mee te nemen, zou het ook goed gaan. En doordat ik niet meer op zie tegen hetgeen ik moet eten, neem ik ook de tijd om te lunchen.

Ik heb geen warme chocolademelk meer nodig om de middag door te komen. Ik heb geen energie dips meer. Ik voel me kiplekker.

Dit is geen promotiepraatje voor het voedingsprogramma dat ik volg. Anders had ik de naam van het programma en mijn coach hier al wel een keer of tig geroepen. Ik wil vooral laten zien hoe snel je in een patroon kunt vervallen waar je lastig uit komt.

Hoe je jezelf voorbij kunt lopen.

Dat als dat gebeurt, je echt niet de enige ben.

Dat je er gewoon voor uit mag komen dat het even niet lukt.

Maar dat je wel de enige bent die er verandering in kan brengen. Soms lukt dat al heel simpel, door gewoon vooraf te plannen.

Want weet je… een goede voorbereiding is écht het halve werk.