Vijf tips voor ondernemers met griep

Op vrijdag 27 januari 2017 plaatste ik een blog. Over veranderen,  gezond en verantwoord eten, over zo veel energie hebben dat een peuter er nog jaloers op zou worden en over brood en stroopwafels. Toen kon ik nog aan eten denken.

Een paar dagen later, maandag 30 januari. Ik heb de hele dag lekker gewerkt, ‘s middags een leuke afspraak in Den Haag gehad en ‘s avonds nog even met mijn compagnon Annemieke gezeten om wat dingen voor de VOF door te nemen. Om 22.50 uur stuurde ik mijn laatste mail. Daarna ga ik naar bed, want morgen ga ik langs bij BNI Gouwe in Gouda en dat betekent op een belachelijk tijdstip mijn bed uit.

Koud

Om 23.30 uur lig ik in bed. Ik kan de slaap niet gelijk vatten. Is het hier nou zo koud? Ik heb gewoon kippenvel. Er ligt nog een plaid op de grond, dat gooi ik over mijn dekbed heen. Het helpt een beetje, maar ik heb het nog steeds koud. Zal wel de vermoeidheid zijn.

Dinsdag 31 januari, 05.00 uur. Wat. Is. Dit?! Ik heb het steenkoud, pijn in mijn hoofd, spierpijn in mijn benen, ik heb elk uur vannacht op de klok gezien, voel me slap, futloos en kan amper op mijn benen blijven staan. Waar is al mijn energie gebleven?

Ach nee, hè?! Griep!

Je moet weten, ik kan me niet herinneren dat ik de laatste keer ziek was. Ik ben altijd standaard twee keer in het jaar strontverkouden. Dat begint met een zere keel en eindigt met heel veel zakdoeken, maar meestal is het met een kleine week wel klaar. Ziek ben ik bijna nooit.

Volle agenda = niet handig

Tot nu toe dus. Niet handig, want mijn agenda zit vol met afspraken en projecten. Ik weet gelijk dat dit morgen niet over is. Ik stuur een appje om mijn bezoek aan BNI Gouwe en de afspraak die ik daarna zou hebben, af te zeggen en slaap nog even verder.

Als ik weer wakker ben, pak ik mijn telefoon en zeg de rest van mijn afspraken voor vandaag af. Vriendlief is aan het werk, dus app ik mijn moeder om te melden dat ik ziek ben. Die springt gelijk op de fiets om een kop thee voor me te zetten en een crackertje te smeren. Heel fijn, want ik ben zo onstabiel dat ik de trap niet af durf.

De volgende dagen breng ik door in bed en op de bank. Ik eet nauwelijks en mijn spieren doen zeer. Op de een of andere manier heb ik me er direct aan overgegeven dat ik écht ziek ben en dat niet alles door kan gaan. Een ‘actieplan’ om de schade te beperken is snel gemaakt.

1. Zeg je afspraken op tijd af

Ik was bang dat klanten het vervelend zouden vinden als ik onze afspraak af zou zeggen. Maar ik heb geen onvertogen woord gehoord. Iedereen was heel meelevend en bijna iedereen was zelf ook al ziek geweest of had een ziek familielid. Alle begrip dus.

Ik heb niet per dag afgewacht hoe ik me voelde. Ik heb op dinsdag gelijk alle afspraken afgezegd t/m donderdag. En op woensdag mijn afspraken voor vrijdag. En ik het weekend mijn afspraken van de week erop.

Ja, het is nogal een hardnekkige griep :-)

2. Maak direct een nieuwe afspraak

Als je de afspraak afzegt, probeer dan direct een nieuwe datum te prikken. En plan die het liefst een week of twee / drie vooruit. Dan weet je zeker dat je weer beter bent, gaat de afspraak niet verloren en weet degene met wie je afspreekt ook gelijk waar hij of zij aan toe is.

3. Laat weten dat je ziek bent

Ik heb het niet op social media gezegd, maar ik heb de mail gebruikt. Klanten die mailden of die nog op antwoord zaten te wachten, heb ik gemaild met de melding dat ik ziek was, dat ik elke dag wat mail probeerde te beantwoorden, maar dat het dus allemaal iets langer zou kunnen duren. Het was voor niemand een probleem, iedereen waardeerde het dat ik ze op de hoogte bracht.

4. Werk als het goed voelt

Dat je ziek bent, wil niet zeggen dat je niets mag doen. De eerste dag dat ik ziek was, kon ik pas om half 2 mijn bed uit komen. Daarna heb ik van 14.00 uur – 20.00 uur op de bank onder een kleedje zitten werken. Om 20.30 uur lag ik weer in bed. Daar hoef ik aan niemand verantwoording over af te leggen. En doordat ik toch een paar uur iets had kunnen doen, kon de lancering van de website tijdens een personeelsfeest die dag gewoon door gaan.

Ik vond het fijn om vooral de simpele dingen te doen. Ik ben niet aan nieuwe projecten begonnen, heb geen strategieën uitgedacht en geen blogs of i.d. geschreven.

Ik heb vooral veel mail beantwoord waar ik eerder geen tijd voor had genomen, kleine klusjes op verschillende websites gedaan en mijn administratie een beetje bijgewerkt. Dingen waar ik niet al te hard over na hoefde te denken, maar die ik vooral gewoon moest doen.

Het voelde voor mij fijn om elke keer iets te doen en op deze manier kon ik mijn achterstand in de perken houden.

5. Durf ziek te zijn

Normaal dender ik gewoon door. Of ik nou moe ben of niet, van hard werken is nog nooit iemand dood gegaan (volgens mij is dit cliché alles behalve correct). Maar het ging nu gewoon echt niet. En dus gaf ik er aan toe. Kwam ik de ene dag om 14.00 uur pas uit bed, terwijl ik de volgende dag om 15.00 uur een middagdutje ging doen. Liet ik me vertroetelen door mijn ouders en lief. Klapte ik mijn laptop dicht als ik moe was en ging ik slapen. De wereld zou er niet door vergaan als mijn klanten een dagje langer op antwoord moesten wachten. En degene met wie ik momenteel het meeste contact heb, waren op de hoogte.

Hoe is het nu?

We zijn nu 9 dagen verder en ik ben nog steeds niet helemaal fit. De griep is over, maar na een paar dagen kreeg ik er een hardnekkige verkoudheid bij. Dat bleek een bacterie te zijn, dus sinds gister zit ik aan de antibiotica. En aan de vitamine C. En de multivitamine. En vanmiddag zelfs een shot gember.

Als Manon of wie dan ook je ooit een shot gember aanbiedt ‘omdat dat goed voor je is’, niet luisteren. Gewoon niet doen. Snel weglopen. Laat het haar zelf maar opdrinken. Yak, wat is dat heftig zeg! Maar als ik morgen beter ben, dan is het het waard geweest ;-)

  • Lars

    Met plezier gelezen Rosanne, ik ben niet van plan ziek te worden maar zo ga ik het in ieder geval wel regelen! Beterschap!! En niet zo aanstellen met die shot gember dat is prima te doen en hartstikke goed :-D Xx

    • Thnx Lars! Haha ach man, die gember. Gewoon 1,5 gember uitgeperst. En ik wist echt niet wat ik moest verwachten, dus ik ging helemaal stuk :-D